பத்துமாத தீட்டு
இன்னொன்றை
நீ தீட்டென்றது

அவசரத்தில் கலைந்தது
கார் மேகம்
மப்பும் மந்தாரமுமாய்
வானம்
அவகாசமில்லாது போயே போனது
காதல்
தூறத் தொடங்கியது
மனம்

துளிர்த்த தளிரில்

குமிழ்த்த நீராய்

என்னுள் நீ!

நான் சிறுத்து

புள்ளியான பின்

உடைந்து பரவினாய்;

உன்னுள்ளே நானானேன்;

நான்!

கரையொதுங்கிக் கொண்டிருந்தன
கிளிஞ்சல்கள்;
ஏதேச்சையாக எடுத்ததில்
எழுதப்பட்டிருந்தது;
கடல் கரைக்குத் தந்த
இத்தனையாவது முத்தம் என்று!

நான் - நீ - நாம்
முழுதும் தாண்டி
யாதுமாகி நிற்கிறது;
எம் காதல்...;